Hambergit – Właściwości

Skład: 19% Be, 12% B Wzór: Be2BO3(OH), Be2[OH,F]BO3 Układ krystalograficzny: rombowy Twardość: 7,5 Gęstość: 2,36 Rysa: biała Barwa: bezbarwny, żółtawy do szarawego   Połysk: szklisty Łupliwość: doskonała, kruchy Przełam: nierówny Współczynniki załamania: n alfa = 1,5536 Dwójłomność: silna, 0,072. Jest to najniższa wartość wśród kamieni jubilerskich, jest więc prawie niemożliwy do podrobienia.

Hambergit – Występowanie

Minerał związany z pegmatytami zasobnymi w alkalia. Pierwsze znane wystąpienie nastąpiło w południowej Norwegii w okolicach Helgaraen, u wejścia do fiordu Langesund. Występowanie: Świat: Anjanabanoana, Madagaskar ( obecnie największe źródło minerału); Molo, Myanmar (większa część to są małe kryształy); Indie; Czechy; California, U.S.A.; fiord Langesund, Norwegia (małe ilości) ; Kaszmir, Rosja, Birma  

Hamberlit – Historia

Hambergit odkryty został w maju 1889 r. przez Waldemara Christophera Bröggera w Helgeraen, Fiordzie Langesund, w Norwegii. Nazwany został na cześć Axela Hamberga (1863-1933) mineraloga szwedzkiego.   Prawdopodobnie pierwszy opis minerału     Axel Hamberg